2π, όπου π = 3.1415... = ΑΕΙ Ο ΘΕΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ...

Απολαυστικός για ακόμα μια φορά χτες το βράδι ο Τζιμάκος. Το μαλλί πήγε γύρω στα 50 το άτομο, αλλά άξιζε, αν και με αρκετές επαναλήψεις από πέρσι. Καταπληκτικοί οι μουσικοί και πολύ σωστός ο ήχος του μαγαζιού, δεν μας ενόχλησε παρόλο που καθίσαμε δίπλα στα drums. Φαίνεται έκανε δουλειά εκείνο το plexi-glass που μεσολαβούσε, ξέρετε, σαν αυτά που βάζουνε στην Αττική Οδό. Μοναδική παραφωνία το "μπόμπα" Famous Grouse, που ο "γάτος" φίλος Γιάννης το έπιασε από την ώρα που το φέρανε. Ένα χάραγμα στο λαιμό του μπουκαλιού, σημάδι ότι ανοίχτηκε με εξωλκέα για να αντικαταθεί το περιεχόμενο. Και επίσης η βαλβίδα, που άφηνε το μπουκαλι να αδειάζει σαν νεράκι... Εγώ βέβαια, πάντα δύσπιστος : "Έλα μωρέ, οι πολύ γνωστοί δεν τα κάνουν αυτά, γιατί θα τους κράξουν. Αυτά γίνονται σε πιο μικρά μαγαζιά...". Εμένα μου λες... Παρά λοιπόν τα αραιώματα με πολλά παγάκια, pepsi κλπ., το τελευταίο επιχείρημα της σχετικής κουβέντας ήταν προφητικό : "Το πρωί σίγουρα θα καταλά...

Γύρισα κουρασμένος στο σπίτι. Ευτυχώς από το παράθυρο είδα αυτό...

Παραθέτω ένα mail που πήρα από τη φίλη μου τη Βίκυ. Απίστευτο, ...κι όμως ..... ιαπωνικό !!! Φωτογραφίες από τα διαβόητα ξενοδοχεία - κάψουλες στην Ιαπωνία, όπου συνήθως μένουν άνθρωποι στο Τόκυο που σχολάνε πολύ αργά από τη δουλειά και δεν προλαβαίνουν να γυρίσουν στο σπίτι τους που είναι πολλά χλμ. εκτός της πόλης...

Σήμερα δεν έχω όρεξη να γράψω πολλά. Έχω και πολλή δουλειά. Θέλω όμως να κάνω μια καταγγελία-κατακραυγή-στηλίτευση, επειδή αυτός ο χώρος όπως δηλώνει είναι "Ελεύθερο Εφαλτήριο...κλπ." Λοιπόν : η Τζίνα Αλεξανδράτου που ΔΕΝ βγήκε σταρ ελλάς είναι Μ...ΑΡΑ ! (1) Kαι αυτή η μπουρούχα που βγήκε, είναι ΓΙΑ ΤΟΝ Π...Ο ! (2) Αναμένω σχόλια! P.S. : ( 1) = Μοντελάρα (2) = Για τον πάγκο, αλλαγή στο 93 για καθυστέρηση.

Αφορμή παίρνω από σχετικό σχόλιο στο site του φίλου Αντώνη. Παρασκευή βραδάκι. Μετά από μια εξαντλητική βδομάδα βολτάρω στην παλιά μου γειτονιά, τη Νέα Σμύρνη, περιμένοντας να πάω στο προκαθορισμένο ραντεβού για κούρεμα (καλά που παραδώσαμε και βρήκα ευκαιρία). Έχοντας όλα κι όλα είκοσι λεπτά καιρό χώνομαι στο παλιό δισκάδικο του Παναγιώτη του Τσιάπη στην Ομήρου. Λόγος υπάρχει : μου έχουν παραγγείλει την οργάνωση μιας βραδιάς-αφιέρωμα στον Οδυσσέα Ελύτη και πρέπει να ψάξω κάποια τραγούδια μήπως και τα μάθουμε με το συγκροτηματάκι εγκαίρως. Στο μυαλό μου βέβαια Θεοδωράκης, Άξιον Εστί, Ένα το χελιδόνι και λοιπά σχολικά. Τετριμμένα; Ναι. Κι όμως, πρέπει να υπάρχει κάι κάτι άλλο, λέω μέσα μου, κι αρχίζω να σκαλίζω αγνοώντας τις ερωτήσεις του (πρόθυμου ομολογουμένως) υπαλλήλου. Κάτι μου θυμίζει από τα παλιά το "Θαλασσινό τριφύλλι" του Λίνου Κόκοτου, σε στίχους του μεγάλου ποιητή. Και θυμάμαι ότι ήθελα να πάρω και έναν ακόμα παλιό δίσκο, τις "Ώρες" του ίδιου συνθέτη. Εϊνα...

Παραδίδω ( δημ. παραδίνω ) : σύνθετος ρηματικός τύπος από το "δίδω" και την πρόθεση "παρά", που σημαίνει δίνω κάτι "παρά εμού", δίπλα σ' εμένα ή, απλά, δίνω κάτι σε κάποιον. Η πρόθεση "παρά" δίνει μεγαλύτερη αξία ή την έννοια μόχθου εργασίας στο διδόμενο αντικείμενο ( παραδίδω χρήματα, παραδίδω τιμαλφή ), όπως άλλωστε ιδιαίτερης βαρύτητας νόημα έχει και το αντίστοιχο ρήμα "αποδίδω" ( απόδοση τιμών, απόδοση ευθυνών ). Ο ρηματικός τύπος υπάρχει και στην παθητική φωνή ως "παραδίδομαι" ή "παραδίνομαι". Για να δούμε κάποια παραδείγματα : παρέδωσε το σπίτι (αντικείμενο αξίας) θα παραδώσει την παραγγελία (αντικείμενο μόχθου εργασίας) παρέδωσα το πνεύμα (αντικείμενο αξίας) αύριο παραδίνουμε τη μελέτη Θα σταθώ λίγο στην ερμηνεία του τελευταίου παραδείγματος.Το ρήμα "παραδίδω" λοιπόν, ένα από τα πιο μισητά μου ρήματα από τότε που άρχισα να δουλεύω, συνδέεται άμεσα με την έννοια της "...

Αυτό το λέγαμε στο στρατό. Το Σαββατοκύριακο που πέρασε ήταν ένα από εκείνα που με βρήκε και τις δύο μέρες στο γραφείο . Δεν είναι συνήθης κατάσταση, απλά συμβαίνει πότε-πότε. Σίγουρα για πολλούς είναι απαράδεκτο. Εγώ δεν ξέρω, ίσως τώρα πια δεν με πειράζει όσο παλιότερα. Ζούμε σε μια δύσκολη εποχή και, ακούγοντας και γύρω γύρω τι γίνεται, σε σχέση και με τη συγκεκριμένη επαγγελματική κατηγορία, δεν ξέρω αν πρέπει να στεναχωριέμαι ή να λέω "δόξα τω Θεώ", γιατί δεν ξέρουμε τι ξημερώνει. Βέβαια είναι πολλοί που ζώντας μια ζωή φοβούμενοι για το αύριο τελικά δεν χάρηκαν τίποτα, και το "προσδόκιμο" ανατρεπτικό γεγονός δεν ήρθε ποτέ. Ζήσαν μια ζωή στο φόβο για κάτι που τελικά δεν έγινε... Δύσκολο να δικαιώσεις ή να απορρίψεις αυτού του είδους τις επιλογές. Μια άποψη λέει ότι όσο περισσότερο κυνηγάς πράγματα στη ζωή σου τόσο δεν σού΄ρχεται τίποτα, αντίθετα οι "όσα πάνε κι όσα έρθουν" τύποι τελικά καταφέρνουν περισσότερα πράγματα. Αξίωμα; Νόμος; Άλλοθι των φυγόμα...