2π, όπου π = 3.1415... = ΑΕΙ Ο ΘΕΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ...

Σήμερα είναι 29 Μαίου 2008. Έχουν περάσει λοιπόν ακριβώς 555 χρόνια από το 1453 και την ημέρα της άλωσης της Πόλης. Εντάξει, δεν είναι για να κλαίμε, σας έχω όμως ένα μικρό και ένα μεγάααααλο κουίζ : Το πρώτο, που το θεωρώ εύκολο, είναι να μου βρείτε που βρίσκεται το άγαλμα της φωτογραφίας (θεωρώ ηλίθιο να ρωτήσω σε ποιόν ανήκει...) Το δεύτερο, είναι να μου μεταφράσετε στα σύγχρονα "ελληνικά" (δηλαδή στα τουρκικά δάνεια) τις παρακάτω λέξεις (με 100% επιτυχία μάλλον το όνομά σας είναι Βεληγκέκας Τούρκογλου ) : Α... (αλήτης),Α... (ανοιχτός χώρος), Α... (δεσποτικός-αυταρχικός), Α... (πρωινό ή νυχτερινό κρύο),Γ... (πηγμένο γάλα), Κ... (υδροπέπων), Μ... (εύοσμο λουλούδι),Σ... (μαχαιράκι),Τ... (δοχείο από λευκοσίδηρο),Φ... (κύπελλο), Τ... (θυλάκιο), Τ... (οροφή), Τ... (παραγώνι) Κ... (βάρκα), Μ... (άνεμος ετησίας), Μ... (οπωροπώλης),Μ... (παντοπώλης), Γ... (διασκέδαση), Κ... (φιλονικία), Κ... (ευδιαθεσία), Χ... (χάρη), Ν... (καημός),Ν... (σύγχυση),Τ... (καπνοσύριγγα),Χ... (κρεοπωλ...

Είναι μια σειρά παραφθαρμένων τεχνικών όρων που χρησιμοποιούνται ευρύτατα από τους μαστόρους, αλλά καμιά φορά είναι πολύ αστείο να βλέπεις αυτά τα πράγματα γραμμένα... Όπως εδώ, όπου ο συμπαθής εργολάβος με τον όρο "ΤΣΙΜΕΝΤΟΓΩΝΙΕΣ" εννοεί φυσικά ότι κατασκευάζει τσιμεντοκονίες! Άλλα παρόμοια παραδείγματα που μου έρχονται πρόχειρα είναι : - τσιμεντακονίες (παράφραση του ιδίου) - υγρό-μπετόν (από το "GROS-BETON") - κρέμανση δοκού (από το "κρέμαση") - μαζονέτα (από το "μαιζονέττα") - φρούσι (από το "φουρούσι") - σίγματα (οπλισμός μορφής "S" ή σιγμοειδής) - φενιζόλ (από το "φελιζόλ") - γκανάϊ (από το GUNITE - γκανάιτ) - τετράτιμοι (από το "τετράτμητοι" συνδετήρες) κλπ. παρόμοιοι όροι. (Περιμένω τους συναδέλφους του χώρου για τις προσθήκες τους...)

Ξημερώματα της Κυριακής του Πάσχα, την ώρα που όλοι ετοιμαζόμασταν να γλεντήσουμε χορεύοντας με τα τραγούδια του, τα "Λαδάδικα", τη "Ρόζα", το "Σημάδι" και τόσα άλλα, έφυγε από κοντά μας όπως θα ξέρετε, ο Μάριος Τόκας, ένας Κύπριος συνθέτης που τόσο βαθιά και με τόση ευαισθησία ρίζωσε στα, ταραγμένα ομολογουμένως, μουσικά πράγματα των τελευταίων τριών δεκαετιών της ελληνικής μουσικής. Ένας άνθρωπος που έγινε συνθέτης μόνο και μόνο επειδή άκουσε μια συναυλία του Μίκη Θεοδωράκη το 67 στην Κύπρο, ενώ στη συνέχεια σαν φαντάρος έζησε τις ταραγμένες περιόδους και τήν τουρκική εισβολή στο νησί του... Και μια που τελευταία είναι συχνές τέτοιου είδους δημοσιεύσεις από αυτή τη σελίδα, χωρίς να πω πολλά περισσότερα, θυμίζω δυο-τρια από τα λίγότερο γνωστά αλλά εξίσου ευαίσθητα και όμορφα τραγούδια που μας άφησε, όπως το "Φωνάζουν οι γειτόνοι", "Μόνος γυρίζω στη Σαλονίκη", "Σαν τρένα ξεκινάνε", "Απόψε όλα μου τα επιτρέπω", "...

Λέω ρε παιδί μου, που έχουμε φτάσει... Βλέπεις από τη βεράντα σου ένα καράβι να διασχίζει το πέλαγος, μπαίνεις αυτού και μαθαίνεις αμέσως ποιό είναι, με πόσο πάει, τι σημαία έχει κλπ. κλπ. Ή, αντίθετα, παρόλο που σε καθησυχάζουν οι λιμενικοί ότι "έρχεται", λες "που να βρίσκεται τώρα το @*&$^##@ το ΔΗΜΗΤΡΟΥΛΑ!"... Ένα απλό "κλικ" στο όνομά του και βλέπεις την τρέχουσα θέση του... 'Αιντε, με το καλό και στα Ι.Χ.... Κουφαθήκατε, έχω κι άλλο...Έχω το φονέα του Google Earth...Αν λοιπόν σας έχει κινήσει την περιέργεια το πώς μπορεί να είναι το φτωχόσπιτο της κυρίας Γιάννας Αγγελοπούλου ή γενικά το κάθε μικρό ή μεγάλο σπιτάκι αυτής της πόλης (και άλλων), και μάλιστα από το πλάι και σε τέσσερις όψεις, όχι "όταν κοιτάς από ψηλάααμμμμμμμ" που λέει κι ο Χατζής, αλλά σαν να περνάς από κει γύρω με ψεκαστικό PJL (για το δάκο), δεν έχετε παρά να μπείτε εδώ . Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον...(σε λίγους μήνες θα βγει και το add-on που θα εξαφανίζει τους τοί...

Το πιάνο παίζει απαλά τις νότες του Γιάννη Σπανού...Μετά από λίγο, η ζεστή φωνή της Αφροδίτης Μάνου. "Ένα καλοκαίρι - η αγάπη χάθηκε..." Εφιάλτης των παιδικών μας χρόνων η σκηνή που η Έλενα μπλέκεται στα δίχτυα των ψαράδων, με το Λάκη Κομνηνό να καπνίζει αμέριμνος στην παραλία χωρίς να φαντάζεται τι συμβαίνει, την ώρα που στο soundtrack της ταινίας ακούγονται κάτω από το νερό εφιαλτικοί ήχοι, καρδιακοί παλμοί και φυσσαλίδες... Δάκρι κορόμηλο που έκρυβε από τα μάτια μας τους τίτλους του φινάλε, κι ένα αγνό παιδικό "γιατί;", ένα "όχι, δε θέλω να δω το τέλος..." Η Έλενα Ναθαναήλ, το ίδιο ξαφνικά και απότομα, χωρίς να το περιμένει κανείς, μας άφησε χτες το απόγευμα, ίσως με την ίδια ατάκα προς την (πραγματική) κόρη της : "Αν μια μέρα εγώ λείψω, ο μπαμπάς θα χρειαστεί σίγουρα ένα χέρι, ακόμα κι αν αυτό είναι ένα μικρό χεράκι σαν το δικό σου" Μια γυναίκα που ευτυχήσαμε να τη ζήσουμε πάνω στον ερχομό του χρώματος στον κινηματογράφο, που πέρασε όμως το ί...

Εντάξει, ήρθαν και τα χιόνια ξαφνικά, μας είπαν κι ότι δεν ξέρουμε να βάζουμε αλυσίδες, να οδηγούμε στο χιόνι κλπ.κλπ.κλπ., αλλά το μεγαλείο της ελληνικής οδήγησης ΦΥΣΙΚΑ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ ΕΚΕΙ! Η σελίδα λοιπόν παρουσιάζει σε αποκλειστικότητα τις νέες , σύμφωνες με την ΕΕ, πινακίδες δικύκλων (τύποι "POPULAR MARKET BENCH" και "PAXOS")... Πανάθεμά μας, σε μερικά συναγωνιζόμαστε και τους καννίβαλους...

Σήμερα υπήρξε μια ευχάριστη εξέλιξη. Κανονικά γύρω στις 9-10 το πρωί θα έπρεπε να δικαζόμουν σ' ένα δικαστήριο. Και μάλιστα μαζί με τη γυναίκα μου. Και πιθανά να καταδικαζόμασταν να πληρώσουμε γύρω στις 9 χιλιάδες ευρώ. Γιατί; Γιατί πολύ απλά έμπλεξα ίσως με τη χειρότερη εταιρία εμπορίας πατωμάτων της Ελλάδας. Βεβαίως αν και η ιστορία ήταν πολύ καλά στημένη από μέρους τους, τελικά με ειδοποίησαν μέσω του δικηγόρου τους ότι δε θα κάνουν το δικαστήριο, αναγνωρίζοντας πως έχω δίκιο. Λες και δεν τό'ξερα! Και ότι προτίθενται να επανορθώσουν . Τι να επανορθώσουν; Αυτό που βλέπετε από κάτω, και δεν είναι παρά ένα καινούριο πάτωμα οκτώ μηνών. Προς το παρόν λοιπόν, και πριν πούμε για το ποιά ήταν η εταιρία, οψόμεθα εις Φιλίππους... Πάντως, με το ξύλο, ΠΟΛΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ!