Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΤΟ ΡΗΜΑ "ΠΑΡΑΔΙΔΩ"

Παραδίδω ( δημ. παραδίνω ) : σύνθετος ρηματικός τύπος από το "δίδω" και την πρόθεση "παρά", που σημαίνει δίνω κάτι "παρά εμού", δίπλα σ' εμένα ή, απλά, δίνω κάτι σε κάποιον. Η πρόθεση "παρά" δίνει μεγαλύτερη αξία ή την έννοια μόχθου εργασίας στο διδόμενο αντικείμενο ( παραδίδω χρήματα, παραδίδω τιμαλφή ), όπως άλλωστε ιδιαίτερης βαρύτητας νόημα έχει και το αντίστοιχο ρήμα "αποδίδω" ( απόδοση τιμών, απόδοση ευθυνών ). Ο ρηματικός τύπος υπάρχει και στην παθητική φωνή ως "παραδίδομαι" ή "παραδίνομαι". Για να δούμε κάποια παραδείγματα : παρέδωσε το σπίτι (αντικείμενο αξίας) θα παραδώσει την παραγγελία (αντικείμενο μόχθου εργασίας) παρέδωσα το πνεύμα (αντικείμενο αξίας) αύριο παραδίνουμε τη μελέτη Θα σταθώ λίγο στην ερμηνεία του τελευταίου παραδείγματος.Το ρήμα "παραδίδω" λοιπόν, ένα από τα πιο μισητά μου ρήματα από τότε που άρχισα να δουλεύω, συνδέεται άμεσα με την έννοια της "...
Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟΥ...

Έτσι λεγόταν ένας παλιός δίσκος του "Λάκη με τα ψηλά ρεβέρ"... Δεύτερη φορά εμπνέομαι σ' αυτό το ιστολόγιο από αυτή τη φράση. Κι αυτή τη φορά με πολύ χειρότερα συναισθήματα... Αν όπως λέγαν κάποτε, η είδηση δεν είναι το να δαγκώσει ο σκύλος τον άνθρωπο, αλλά το να δαγκώσει ο άνθρωπος το σκύλο, με την ίδια λογική δεν αποτελεί είδηση το να πετάει ένας άνθρωπος τα σκουπίδια, αλλά να το πετιέται στα σκουπίδια ο ίδιος... Για τον πενηντάχρονο χτεσινό άστεγο, ευκαιριακό σπίτι του μπορεί να αποτέλεσαν τα χαρτόκουτα, οι μουσαμάδες, τα εγκαταλειμμένα κτίρια, οι πλατείες, ακόμα και οι κάδοι των απορριμάτων... Αυτοί οι ίδιοι κάδοι όπου τις μέρες αυτές "αυτοκόλλητοι" υποψήφιοι δήμαρχοι και νομάρχες ποζαρουν πάνω τους με το βλέμμα της αισιοδοξίας "εγώ θα σας λύσω τα πάντα"... Μόνο που αυτή η πόλη έχει πια μάθει να δουλεύει μόνη της, με ένα μυστηριώδη αυτόματο πιλότο. Χωρίς να περιμένει "Μεσσίες" Δημάρχους και συμβασιούχους σε ομηρεία... Κι έτσι νωρίς το πρ...
Διαβάστε περισσότερα

Σ-Κ ΜΕΣΑ...

Αυτό το λέγαμε στο στρατό. Το Σαββατοκύριακο που πέρασε ήταν ένα από εκείνα που με βρήκε και τις δύο μέρες στο γραφείο . Δεν είναι συνήθης κατάσταση, απλά συμβαίνει πότε-πότε. Σίγουρα για πολλούς είναι απαράδεκτο. Εγώ δεν ξέρω, ίσως τώρα πια δεν με πειράζει όσο παλιότερα. Ζούμε σε μια δύσκολη εποχή και, ακούγοντας και γύρω γύρω τι γίνεται, σε σχέση και με τη συγκεκριμένη επαγγελματική κατηγορία, δεν ξέρω αν πρέπει να στεναχωριέμαι ή να λέω "δόξα τω Θεώ", γιατί δεν ξέρουμε τι ξημερώνει. Βέβαια είναι πολλοί που ζώντας μια ζωή φοβούμενοι για το αύριο τελικά δεν χάρηκαν τίποτα, και το "προσδόκιμο" ανατρεπτικό γεγονός δεν ήρθε ποτέ. Ζήσαν μια ζωή στο φόβο για κάτι που τελικά δεν έγινε... Δύσκολο να δικαιώσεις ή να απορρίψεις αυτού του είδους τις επιλογές. Μια άποψη λέει ότι όσο περισσότερο κυνηγάς πράγματα στη ζωή σου τόσο δεν σού΄ρχεται τίποτα, αντίθετα οι "όσα πάνε κι όσα έρθουν" τύποι τελικά καταφέρνουν περισσότερα πράγματα. Αξίωμα; Νόμος; Άλλοθι των φυγόμα...
Διαβάστε περισσότερα