ΝΑ ΠΑΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΞΑΝΑΡΘΕΙ...

Πραγματικά πρώτη φορά που για μια χρονιά λέω "να πάει και να μην ξανάρθει"...
Μια πολύ δύσκολη, ομολογουμένως χρονιά, μια χρονιά με "δύσκολο" τέλος, που κάναμε "αμάν" να βγει, μια χρονιά που σημαία της είχε τη φράση "τι άλλο θα δούμε"...
Και ξεκινάμε μια καινούργια, με το μεγάλο κενό που μας αφήνουν όλοι εκείνοι - και δεν ήταν και λίγοι - που έφυγαν από κοντά μας, σημαντικές προσωπικότητες σε όλους τους χώρους. Από τον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, τον κύπριο πρόεδρο Τάσσο Παπαδόπουλο, τους τόσους αγαπημένους ηθοποιούς (πραγματικά μαύρη χρονιά), από "ιερά τέρατα" όπως ο Παράβας, η Καίτη Πάνου, ο Σταύρος Ξενίδης, η Βέρα Ζαβιτσιάνου, ο Βάσος Ανδρονίδης, ο Βαγγέλης Καζάν και η Έλενα Ναθαναήλ, ως το Νίκο Σεργιαννόπουλο, τον Κωνσταντίνο Παπαχρόνη και το Χρήστο Ευθυμίου, που σαν σε ένα από τα αστεία του μας άφησε ανήμερα Χριστούγεννα, μαζί με το Ζυλ Ντασσέν και την "Κυριακή" του, ανθρώπους στυλοβάτες της ελληνικής μουσικής όπως ο Μάριος Τόκας, οι "λαϊκοί" μουσικοί Τόλης Χάρμας και Γιάννης Παλαιολόγου, ακόμα και ο Τώνης Βαβάτσικος και ο στιχουργός Ηλίας Κατσούλης με "τα σμυρνέικα τραγούδια" του, μέχρι την πασίγνωστη εικαστικό Όπυ Ζούνη, το δημοσιογράφο Χρήστο Σεφερλή του ΑΝΤ1, και, σαν "κερασάκι" στην τούρτα, τον άνθρωπο-ζωντανή ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου Αχιλλέα Γραμματικόπουλο, μια πλειάδα ξεχωριστών ανθρώπων έκαναν ακόμα πιο γκρίζα τη χρονιά που φεύγει...
Μέσα σε όλους αυτούς μοναδική απώλεια το παιδί (γιατί έτσι νομίζω ότι πρέπει να τον θυμόμαστε, και όχι με το κλισέ ...-χρονος) Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος.
Και μόνο ενδεικτικά, εκτός της "αυλής" μας, το 2009 μας βρίσκει χωρίς ανθρώπους όπως ο Πώλ Νιούμαν με το "Κεντρί" του, η περουβιανή Ύμα Σουμακ (που με αυτά τα τρία γράμματα του ονόματός της γεμίσαμε σταυρόλεξα και σταυρόλεξα), και, σαν τραγική ειρωνεία, αυτούς τους δύο που έφτασαν στο ψηλότερο και στο χαμηλότερο σημείο της "μεγάλης γαλάζιας σφαίρας" μας, δηλαδή τον Έντμοντ Χίλλαρι και τον Ζακ Πικκάρ αντίστοιχα...
Ανεβαίνουμε λοιπόν στο βαγόνι του 2009 προσπαθώντας άλλος πολύ και άλλος λιγότερο να αλλάξουμε κάτι από όλα αυτά που μας μαύρισαν την ψυχή, αφήνοντας πίσω ανθρώπους σύμβολα, προσπαθώντας να βρούμε ταυτότητα μέσα στο χείμαρρο που μας περιβάλλει και που, όπως αποδείχτηκε, βρίσκεται πια σε "ισορροπία του τρόμου", που λέει και ο Έντουαρντ Άλμπι...
Αισιοδοξία τώρα. "Ραντεβού στον αέρα" της νέας χρονιάς με αγαπημένη "ΦΙΝΟΣ ΦΙΛΜ" και (βρε πέστο εσύ κι ας είναι παραμύθι) "Μένουμε πάντα παιδιά" - ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!


Σχόλια

Ο χρήστης antonis_x είπε…
Πέθανε ο Βαβάτσικος; Πότε;

Ο Θέμελης πάντως που λες δεν είναι ο συγγραφέας - αυτός ζει. Ο μακαρίτης ήταν πρώην υπουργός Προεδρίας και πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Δες και το άρθρο της Καθημερινής: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_1_31/08/2008_283043
Ο χρήστης Katerina ante portas είπε…
Kαλή χρονιά σε προσωπικό, οικογενειακό και επαγγελματικό επίπεδο.
Κάθε χρονιά φέρνει και παίρνει το κάτι τις της..
Να φέρει Ειρήνη λέω εγώ!
Ο χρήστης ΤΑ ΔΥΟ ΠΙ είπε…
Ευχαριστώ πολύ για τη διόρθωση...Ε, ας μείνει και κανένας ζωντανός...
Ο χρήστης ΤΑ ΔΥΟ ΠΙ είπε…
Και πριν μπει καλά-καλά και το 2009 χάσαμε και τη Μαρία Δημητριάδη, πολύ σημαντική ελληνίδα ερμηνεύτρια (αδερφή της η Αφροδίτη Μάνου), γνωστή από τις μπαλάντες του Ναζίμ Χικμέτ με το Μάνο Λοϊζο, τα τραγούδια του Θάνου Μικρούτσικου

"Πάντα η καρδιά μου στην Ελλάδα τουφεκίζεται",
"Άννα μην κλαις,
στο ντουλάπι δεν έχει ψίχα ψωμί"

αλλά και τα "Λαικά" του Μίκη Θεοδωράκη και του Μάνου Ελευθερίου

"Μα ποιος πονάει για όλα αυτά
και ποιός γι αυτά θα κλάψει, ποιός θα μιλήσει στο Θεό
και ποιός θα του τα γράψει..."

Ας τη θυμόμαστε...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΤΑΞΗ ΤΟΥ '81, ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΜΑΓΙΑ...

ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΤΑ ΚΑΜΩΜΑΤΑ, ή τρία βράδια με τη μπαταρία της κουζίνας μου...

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ...