ΤΑ ΔΙΟΔΙΑ...


Κάθε πρωί παίρνω την Αττική Οδό.
Περνάω από τα διόδια.
Δίνω την ειδική κάρτα στον εκάστοτε υπάλληλο, άλλοτε άντρα άλλοτε γυναίκα.
Και τους παρατηρώ.
Οι πιο πολλοί με τη βέρα στο χέρι, στα βάσανα της οικογενειακής ζωής.
Και πάντα μ' ένα χαμόγελο.
Απλή, βαρετή δουλειά ρουτίνας.

Να μην κάθονται τουλάχιστον οκτώ ώρες μέσα σ' αυτό το κλουβί;
Και να βγάζουν όλο κι όλο 1000-1200 ευρώ; Θα πεις, δεν είναι και δουλειά επιστήμονα...
Κι όμως, μ' ένα χαμόγελο, με μια ηρεμία.


Από την άλλη από το τζαμάκι, εγώ...
Μέσα στις πρωϊνές σκέψεις.
Μ' ένα σφιχτό τυπικό "μέρα", και το ανυπόμονο χέρι να περιμένει πίσω την κάρτα...

Με την τσαντίλα ότι όταν μου παίρνουν την κάρτα από το χέρι αντί να βγάλουν από το παράθυρο το μηχάνημα του barcode, χάνω πολύτιμο χρόνο...
Και με τις σκέψεις να πλανιούνται μέσα στο κεφάλι μου...
Να είμαι (προς το παρόν, και για λίγο ακόμα) ελεύθερος οικογενειακών βαρών;
Να βγάζω πάνω από τα διπλά;


Και τι μ' αυτό;
Που είναι το πρωϊνό χαμόγελο;...

Σχόλια

Ο χρήστης antonis_x είπε…
1000-1200 Ευρώ...
κι εσύ βγάζεις διπλάσια...

και εγώ ξεκινούσα τη μέρα μου με χαμόγελο... από αύριο θα σιχτιρίζω
Ο χρήστης ΤΑ ΔΥΟ ΠΙ είπε…
E, φίλε, το ελεύθερο επάγγελμα σου δίνει και τόσα καμιά φορά.
Αλλά τι ώρα είπες maximum ότι γυρνάς σπίτι;
(άντε, για να σιχτιρίσω κι εγώ λίγο...)
Ο χρήστης Nikos o Koumparos είπε…
Τι να πουν και αυτοί που δουλεύουν σε τηλεφωνικά κέντρα ή σε τράπεζες και θέλοντας να σου πουλήσουν κάρτες μιλάνε πρόσχαρα και ευγενικά και εμείς τους βρίζουμε από πάνω και παίρνουν 600 Ευρώ... Όχι, ευτυχώς δεν είμαι απ'αυτούς!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΤΑΞΗ ΤΟΥ '81, ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΜΑΓΙΑ...

ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΤΑ ΚΑΜΩΜΑΤΑ, ή τρία βράδια με τη μπαταρία της κουζίνας μου...

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ...