Παραδίδω ( δημ. παραδίνω ) : σύνθετος ρηματικός τύπος από το "δίδω" και την πρόθεση "παρά", που σημαίνει δίνω κάτι "παρά εμού", δίπλα σ' εμένα ή, απλά, δίνω κάτι σε κάποιον. Η πρόθεση "παρά" δίνει μεγαλύτερη αξία ή την έννοια μόχθου εργασίας στο διδόμενο αντικείμενο ( παραδίδω χρήματα, παραδίδω τιμαλφή ), όπως άλλωστε ιδιαίτερης βαρύτητας νόημα έχει και το αντίστοιχο ρήμα "αποδίδω" ( απόδοση τιμών, απόδοση ευθυνών ). Ο ρηματικός τύπος υπάρχει και στην παθητική φωνή ως "παραδίδομαι" ή "παραδίνομαι". Για να δούμε κάποια παραδείγματα : παρέδωσε το σπίτι (αντικείμενο αξίας) θα παραδώσει την παραγγελία (αντικείμενο μόχθου εργασίας) παρέδωσα το πνεύμα (αντικείμενο αξίας) αύριο παραδίνουμε τη μελέτη Θα σταθώ λίγο στην ερμηνεία του τελευταίου παραδείγματος.Το ρήμα "παραδίδω" λοιπόν, ένα από τα πιο μισητά μου ρήματα από τότε που άρχισα να δουλεύω, συνδέεται άμεσα με την έννοια της "...
Αυτό το λέγαμε στο στρατό. Το Σαββατοκύριακο που πέρασε ήταν ένα από εκείνα που με βρήκε και τις δύο μέρες στο γραφείο . Δεν είναι συνήθης κατάσταση, απλά συμβαίνει πότε-πότε. Σίγουρα για πολλούς είναι απαράδεκτο. Εγώ δεν ξέρω, ίσως τώρα πια δεν με πειράζει όσο παλιότερα. Ζούμε σε μια δύσκολη εποχή και, ακούγοντας και γύρω γύρω τι γίνεται, σε σχέση και με τη συγκεκριμένη επαγγελματική κατηγορία, δεν ξέρω αν πρέπει να στεναχωριέμαι ή να λέω "δόξα τω Θεώ", γιατί δεν ξέρουμε τι ξημερώνει. Βέβαια είναι πολλοί που ζώντας μια ζωή φοβούμενοι για το αύριο τελικά δεν χάρηκαν τίποτα, και το "προσδόκιμο" ανατρεπτικό γεγονός δεν ήρθε ποτέ. Ζήσαν μια ζωή στο φόβο για κάτι που τελικά δεν έγινε... Δύσκολο να δικαιώσεις ή να απορρίψεις αυτού του είδους τις επιλογές. Μια άποψη λέει ότι όσο περισσότερο κυνηγάς πράγματα στη ζωή σου τόσο δεν σού΄ρχεται τίποτα, αντίθετα οι "όσα πάνε κι όσα έρθουν" τύποι τελικά καταφέρνουν περισσότερα πράγματα. Αξίωμα; Νόμος; Άλλοθι των φυγόμα...
Μεσοκαλόκαιρο... Τελευταίος μήνας δουλειάς... Οι μέρες φεύγουν δύσκολα σπρώχνοντας, και "το πόδι φορές εκαταβούλιαζε μέχρι το γόνατο", που θά' λεγε και ο Ελύτης... Aναμένω το μήνα (και θεό) Αύγουστο. Που θα με φέρει πιο κοντά στην ανθρώπινη πλευρά μου... Μέχρι λοιπόν να έρθουν οι διακοπές πιο κοντά, ακούμε χιουμοριστικό Θέμη Ανδρεάδη από το μακρινό 1977 (δίσκος "Θεμιτά και αθέμιτα"), "Έλα πιο κοντά", σε μουσική και στίχους Νινής Ζαχά. Και επειδή διακοπές είναι, τουρίστριες και καμάκι έρχονται (για τς λέφθερς μιλάω), και μια που αρχίσαν κι οι εκπτώσεις, στο ένα κάνω δώρο κι άλλο ένα : "Πίτσι-πίτσι", σε μουσική και στίχους Γιάννη Κιουρκτσόγλου από τον ίδιο δίσκο. Μαζί με το Θέμη τραγουδούν η Αϊντα Μάουρερ και η Χριστίνα Βαρζοπούλου στο πρώτο και δεύτερο τραγούδι αντίστοιχα. (P.S. : Αλήθεια αδερφέ, θυμάσαι εκείνη την ιστορική κασέτα μάρκας SAKURA (σαν πολεμική τέχνη ακούγεται) που μας είχε γράψει ο Ψυχογιός στη Σπάρτη; Μετά λοιπόν από 32 χρόν...
Σχόλια