HABEMUS PAPADIMUM...

Επιτέλους, βγήκαμε από τη σκοτεινή σπηλιά της ακυβερνησίας, Με 49-μελές υπουτργικό σχήμα (ζωή νά' χει), με κάτι περίεργες συνυπάρξεις, π.χ. Πάγκαλου και "κυρίου τίποτα" στο τραπέζι του υπουργικού συμβουλίου, με τον "πρεσβευτή" μας Υπουργό Πολιτισμού να απαντά στην ερώτηση "πώς του φαίνεται η προοπτική επιτυχίας της νέας κυβέρνησης" και να λέει "αμφίβολη", με τη Μπουμπούκα πλέον κυρία Υπουργού, κι άλλα τέτοια πολλά εμπριμέ.Εποχές που δικαιώνεται ο Χάρυ Κλύν για το "Μαλακά, πιο μαλακά" του '84, με εκείνους τους αμίμητους πράσινους δίσκους και τις κόκκινες κασέτες... Ο Χάρυ έφτιαξε ριμέικ του περίφημου τραγουδιού, από το οποίο μόνο ακούγοντας την αρχή ("Περάσαν σχεδόν τριάντα χρόνια..."), καταλαβαίνεις τι θα ακούσεις παρακάτω...
Γιατί είμαι σχεδόν σίγουρος ότι τα χειρότερα ΤΩΡΑ έρχονται;
Τέλος πάντων, ας το παίξουμε αισιόδοξοι, μια που ένας τραπεζίτης είναι πλέον στο στίβο των σκληρών οικονομικών διαπραγματεύσεων (από την άλλη, μια αλλαγή νομίσματος που θα χρεωθεί σαν πρωθυπουργός ένας τραπεζίτης, θα είναι το πλέον αναίμακτο για τα γνωστά σαθρά πρόσωπα, που κοιτάνε πώς να φύγει η καυτή πατάτα από τα χέρια τους...).
Kαι μια που βγήκαμε από τη σπηλιά, ακούμε το πανέμορφο τραγούδι "The cave" από τους Mumford and sons.



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΤΑΞΗ ΤΟΥ '81, ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΜΑΓΙΑ...

ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΤΑ ΚΑΜΩΜΑΤΑ, ή τρία βράδια με τη μπαταρία της κουζίνας μου...

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ...