ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΠΑ' ΝΑ ΔΟΥΜΕ ;

Ο φετεινός χειμώνας ήταν μάλλον φτωχός σε εξόδους. Υπήρξαν βέβαια λόγοι γι αυτό, πρωτίστως ένα δυσάρεστο γεγονός και στη συνέχεια μια κάποια επαγγελματική "υπερφόρτωση".
Ακόμα και οι θεατρικές παραστάσεις που είδα, που αποτελούν συνήθως την "αχμή του δόρατος" της διασκέδασής μου, πασχίζουν να ξεπεράσουν τον αριθμό των δακτύλων της δεξιάς χειρός...
Παρόλα αυτά αισθάνομαι την ανάγκη να κοινοποιήσω-προτείνω κάποιες από τις ωραίες εμπειρίες που αποκόμμισα στη διάρκεια του χειμώνα. Αυτό κυρίως γιατί, μπαίνοντας και στη Σαρακοστή, τα περισσότερα θεάματα μετρούν τις τελευταίες μέρες τους...
Λοιπόν, μια και περι θεάτρου ο λόγος πριν, μπορώ κάλλιστα να σταθώ στην παράσταση "Hysteria" του Λαζόπουλου. Εντάξει, εγώ τον τύπο δεν τον πάω στην τηλεόραση, να σκεφτείτε δεν έβλεπα καν "Μικρούς Μήτσους". Παρ' όλα αυτά ανήκει νομίζω και αυτός στη μεγάλη κατηγορία ανθρώπων που σε εκπλήσσουν ευχάριστα επί σκηνής, δηλώνοντας κάτι εντελώς διαφορετικό από το τηλεοπτικό προφίλ τους. Μεστή παράσταση, με μοναδική αμεσότητα, την καλύτερη λειτουργία σκηνικών που είδα ποτέ, και μοναδικό ψεγάδι την αναμετάδοση των φωνών των πρωταγωνιστών από μικρόφωνα, γεγονός που αποχρωμάτιζε το θεατρικό λόγο εντελώς. Επίσης λίγο άσχημα μου στάθηκε η χροιά της φωνής του Λαζόπουλου, που "ακούμπαγε" πάνω στη φωνή της χήρας Μήτσι... Ωστόσο αυτά είναι λίγα για να θίξουν την παράσταση, αξίζει να τη δείτε.
Αν περί μουσικής ο λόγος, δεν μπορώ να μη σταθώ στα (δύο) υπέροχα βράδια που πέρασα στο πατάρι του Λουκιανού (Κηλαηδόνη) στο Μεταξουργείο. Χώρος γεννημένος για παρέες, βγαλμένος από αμερικάνικα σαλούν, με το ξύλο να κυριαρχεί παντού. Μουσική διαδρομή που αγγίζει πολλές γενιές, ο Λουκιανός υπέροχος και πολύ "κοντινός", η Άννα Βαγενά εγκάρδια και ζεστή, η Γιασεμή με περίσσιο κέφι αν και ανεβαίνει αμέσως μετά το τέλος του "Γυάλινου Κόσμου", αλλάζοντας άρδην ψυχολογία. Σκέφτομαι τι ευτυχία είναι για αυτή την οικογένεια να συνδυάζουν σ' συτό τον υπέροχο χώρο τη διαμονή και τη δουλειά τους, και κυρίως να είναι όλοι μαζί. Φυσικά κοντά σ' αυτά υπάρχει η καταπληκτική ορχήστρα αλλά και το εξαιρετικής διακόσμησης εστιατόριο του ισογείου, με λίγες αλλά πολύ "ψαγμένες" γεύσεις. Απ' ότι φαίνεται οι παρουσίες θα "τριτώσουν" φέτος εκεί, αφού υπάρχει πίεση από φίλους να ξαναπάμε...
Την Παρασκευή πριν από το τριήμερο της Καθαρής Δευτέρας πέρασα επίσης καλά στο Athens Comedy Club, εκεί κοντά στις γραμμές του τρένου, στην Κωνσταντινουπόλεως. Μια τριάδα ισοδύναμων "τύπων" με επικεφαλής το Χριστόφορο Ζαραλίκο, μας έκανε να γελάμε αυθόρμητα δυόμιση ώρες, χωρίς "εξαναγκασμό" του χιούμορ και κρυάδες, και παρ' όλο που ο κόσμος εκείνο το βράδι ήταν λίγος και θα μπορούσαν κάλλιστα να παίξουν "κονσέρβα".
Από κει και πέρα μια καλή βραδιά σε μεζεδοπωλείο με μουσική ήταν στο "Πάλαι ποτέ" , στην περιοχή της Γλυφάδας. Δυστυχώς δεν μπορώ να πώ το ίδιο για την "πολλή" "Ρεμπέτικη Ιστορία" στην Ιπποκράτους, όπου εκτός από τη γνωστή "στεναχώρια" των τραπεζιών, πέρασαν περίπου δυόμιση ώρες μετά τα μεσάνυχτα για ν' ακούσω ένα Μάρκο...
Αυτά για όσους θέλουν να προλάβουν κάτι απ' όλα τα παραπάνω. Α, και επιδή το ίδιο ισχύει και για μένα, περιμένω προτάσεις!
Στα προσεχή σχέδια το σόου του Τζίμη Πανούση (που όπως βλέπω τώρα στις ειδήσεις έχει ήδη προκαλέσει την οργή στους εκκλησιαστικούς κύκλους - τι πρωτότυπο...), και επίσης, αν προλάβουμε με μια παρέα που το αναβάλλουμε διαρκώς, να περάσουμε απ' τον κυρ-Σπύρο το Ζαγοραίο στο Αιγάλεω, μια από τις τελευταίες - για μένα - αυθεντικές λαϊκές φωνές.

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
καλησπερα.
Συμφωνω απολυτα για το σχολιο σας
για την ΥΣΤΕΡΙΑ με τον Λαζοπουλο.
Μηπως ομως αδικειτε τους υπολοιπους
ηθοποιους της παραστασης??
Ο χρήστης ΤΑ ΔΥΟ ΠΙ είπε…
Ναι, παράλειψή μου να αναφερθώ στον αρχικά ορεξάτο αλλά γρήγορα βαρετό - λόγω επανάληψης - Άκη Σακελλαρίου, την ισορροπημένη Φαίη Ξυλά και τον "ωρίμου λογικής" Μπάμπη Γιωτόπουλο, που μάλλον ήταν ο καλύτερος. Η κοπελιά από την Ουκρανία αξίζει φυσικά ιδιαίτερης μνειας για την άνεση με την οποία επί δέκα λεπτά έπαιζε γυμνή, ακολουθώντας τις τελευταίες σκηνές του κειμένου (υπήρχε άραγε η σκηνή ;)
P.S. O πληθυντικός μάλλον αχρείαστος.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΤΑΞΗ ΤΟΥ '81, ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΜΑΓΙΑ...

ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΤΑ ΚΑΜΩΜΑΤΑ, ή τρία βράδια με τη μπαταρία της κουζίνας μου...

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ...